عراق

کمتر داستانی در جام جهانی ۲۰۲۶ بار عاطفی داستان عراق را دارد. شیران بین‌النهرین تنها یک بار پیش از این — در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ در مکزیک — در این رقابت حضور یافته‌اند و نسل‌های متوالی از هواداران از آن زمان منتظر بازگشت بوده‌اند. در میان همهٔ آنچه این کشور تحمل کرده، فوتبال همواره نیرویی وحدت‌بخش بوده است — بیش از هر زمان دیگری هنگامی که عراق به‌یادماندنی جام ملت‌های آسیا را در ۲۰۰۷ بالای سر برد — و صعود به جام جهانی ۲۰۲۶ همچون بسته شدن دایرهٔ چهل ساله به نظر می‌رسد.

قرعه‌کشی، باید گفت، هیچ لطفی نشان نداد. گروه I عراق را با فرانسه، یکی از ابرقدرت‌های واقعی فوتبال مدرن، نروژ، که نسل طلایی‌اش سرانجام آن‌ها را به این مرحله بازگردانده، و سنگال، پرچم‌دار همیشگی فوتبال آفریقا، همگروه کرده است. روی کاغذ یکی از سخت‌ترین گروه‌های تورنمنت است، اما دقیقاً همین است که عراق را چنین تماشایی می‌کند: تیمی که بدون فشار بازی می‌کند، با حمایت عظیم هواداران مسافر، و استعداد بالا بردن سطح خود در مواقع بزرگ.

عراق بازی آغازین را برابر نروژ — ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۰۰ به وقت محلی در ورزشگاه Gillette Stadium، بوستون (میزبان روی کاغذ) — انجام می‌دهد، سپس با فرانسه — ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۰۰ به وقت محلی در ورزشگاه Lincoln Financial Field، فیلادلفیا — روبه‌رو می‌شود و در پایان برابر سنگال — ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت محلی در ورزشگاه BMO Field، تورنتو — به میدان می‌رود. بازی آغازین در بوستون به‌عنوان دیدار سرنوشت‌ساز نمایان می‌شود: کسب امتیاز از نروژ، و هر آنچه پس از آن می‌آید ممکن خواهد شد.

فرمت ۴۸ تیمی مسیری واقعی به عراق می‌دهد. دو تیم نخست گروه I به مرحلهٔ ۳۲ تیمی راه می‌یابند، اما هشت تیم سوم برتر در سراسر تورنمنت نیز صعود می‌کنند — به این معنا که یک برد و یک تساوی سخت‌کسب‌شده می‌تواند برای گسترش این بازگشت طولانی‌انتظار به مراحل حذفی کافی باشد. برای هواداران‌بازی که چهار دهه منتظر مانده‌اند، هر امتیازی همچون تاریخ احساس خواهد شد.