ترکیه

داستان جام جهانی ترکیه، داستان سکوت‌های طولانی است که با هیاهوی فراموش‌نشدنی شکسته می‌شود. آن‌ها از اولین کشورهای اروپایی بودند که در اواسط قرن بیستم به این تورنمنت رسیدند، اما نسل طلایی اوایل دهه ۲۰۰۰ بود که جهان را به خود جلب کرد و به مقام سوم معروف دست یافت. از آن زمان، با وجود تولید موج‌هایی از بازیکنان فنی و دوندگی‌های به‌یادماندنی در مسابقات قهرمانی اروپا، جام جهانی به طرز دردناکی دست‌نیافتنی باقی مانده بود — تا اکنون.

همین انتظار طولانی است که این کارزار را پرشور می‌کند. ترکیه در گروه D با میزبانان مشترک ایالات متحده، پاراگوئه باتجربه و استرالیا مقاوم قرار گرفته است، گروهی بدون ابرقدرت سنتی — که به این معنی است که هر چهار تیم واقعاً باور دارند می‌توانند صدرنشین شوند. با یک خط میانی خلاق و هسته جوان بی‌باک، ترکیه احتمالاً بالاترین سقف را در این چهار تیم دارد و تاریخ پایانی با کشور میزبان از آن دست زیرپلات‌هایی است که تورنمنت‌ها بر آن‌ها ساخته می‌شوند.

برنامه مسابقات مانند یک فیلم جاده‌ای در امتداد ساحل اقیانوس آرام است. ترکیه با استرالیا آغاز می‌کند — ۱۳ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۲۱:۰۰ محلی در ورزشگاه BC Place، ونکوور، سپس با پاراگوئه روبه‌رو می‌شود — ۱۹ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۰۰ محلی در ورزشگاه Levi's، منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو، قبل از فینال با ایالات متحده — ۲۵ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۰۰ محلی در ورزشگاه SoFi، لس‌آنجلس. تحت فرمت ۴۸ تیمی، دو تیم برتر هر گروه به مرحله ۳۲ تیمی می‌رسند همراه با هشت تیم برتر سوم، بنابراین یک لغزش نباید کشنده باشد — اما امتیاز در ونکوور می‌تواند آن شب لس‌آنجلس را به نبردی برای صدرنشینی تبدیل کند نه بقا.

و هر کجا که ترکیه بازی کند، از حمایت کم نخواهد داشت. تعداد کمی از ملت‌های فوتبالی با شور و شوق هواداران ترکیه سفر می‌کنند و دیاسپورای بزرگ در سراسر آمریکای شمالی باید هر یک از این سه مکان را کمی شبیه خانه کند. پس از بیش از دو دهه دوری، این تیم فقط برای پر کردن تعداد اینجا نیست — آن‌ها اینجا هستند تا به همه یادآوری کنند که قرمز و سفید در بزرگ‌ترین صحنه چه می‌تواند انجام دهد.